italiano italiano english Deutsch français Nederlands русский Polski

Over onze provincie

Van Fano naar Urbino……door het dal van de rivier de Metauro:

Als we de Adriatische zee en Fano achter ons laten en een deel van de oude Via Flaminia richting Rome volgen, komen we diverse kleine vestingstadjes tegen, verspreid over de heuvels van het Fanese achterland.

Een tocht van 140 km die ons om te beginnen brengt bij Cartoceto, beroemd om zijn olijfolie, die niet alleen van uitstekende kwaliteit is maar die ook diverse prijzen heeft gewonnen en het kwaliteitskeurmerk D.O.P. draagt.

Montemaggiore al Metauro, Sant’Ippolito, Fratterosa, Piagge en Orciano di Pesaro zijn  allemaal kleine vestingstadjes met een lange traditie van keramiek en pottenbakken.

Het middeleeuwse stadje Mondavio, uniek in zijn soort, wordt omringd door indrukwekkende vestingwerken en herbergt diverse palazzo’ s en kerken die de eeuwen wonderbaarlijk goed hebben doorstaan.

Pergola, een stad uit de 13de eeuw, herbergt het Museum van de ‘Bronzi Dorati’, een verguld bronzen beeldengroep van ruiters te paard uit de Julisch-Claudische periode en teruggevonden in de buurt van Pergola in 1946.

De Eremo del Fonte Avellana is een klooster met een kerk in romaans-gotische stijl, een oude bibliotheek met meer dan 7000 boeken, het refectorium en de kloostercellen van de monniken. Een buste van Dante en een gedenksteen memoreren het verblijf van de schrijver in het klooster,

Cagli ligt aan De Via Flaminia en hier liggen de overblijfselen van de Romeinse brug, de Ponte Mallio, afkomstig uit het jaar 220 v.C. Daarnaast is er de beroemde ‘Torrione di Cagli’, de imposante vestingtoren, opgericht door de adellijke familie Montefeltro.

Als we onze route vervolgen komen we allereerst bij Acqualagna, beroemd om zijn feesten ter ere van de witte truffel. Daarna volgt de Furlo kloof met zijn indrukwekkende natuurschoon en hoge rotswanden.

De stad Fossombrone was al sinds de Romeinse tijd een belangrijk handelscentrum in de vallei van de Metauro. De invloed van zowel de familie Malatesta als van de familie Montefeltro is nog zichtbaar in de diverse kerken en palazzo’s in het historische centrum.

En ter afsluiting van onze tocht bezoeken we de majestueuze stad Urbino.

Wanneer Urbino precies is ontstaan weet men niet precies maar historische bronnen bevestigen dat de stad gesticht is in 41 v.C. door de Romeinen. Ten tijde van Karel de Grote en de Franken werd de stad geschonken aan de Paus. In de daarop volgende periode was Urbino speelbal van feodale oorlogen en kende de stad een langzame teloorgang.  Pas later werd de stad een vrije gemeente en en in het jaar 1155 overgedragen aan de familie Montefeltro.
Deze dynastie zette zich voort tot aan de horizon de belangrijkste personage in de geschiedenis van de stad verscheen: Federico II da Montefeltro, de hertog die Urbino op het toppunt van zijn roem en pracht bracht en hier een van de belangrijkste hoven in de Renaissance stichtte. In een paar jaar ging het Urbino economisch dusdanig voor de wind dat de hertog een van meest prestigieuze projecten kon realiseren: de bouw van het hertogelijk paleis, het beroemde Palazzo Ducale.
Urbino is bovendien de geboortestad van de schilder Rafael, wiens geboorte huis men in de gelijknamige straat op nummer 57 kan bezoeken. Hier woonde Rafael in zijn jonge jaren samen met zijn vader Giovanni Santi die ook schilder was. Behalve een fresco geschilderd door een nog jonge Rafael, zijn hier diverse schilderijen van diens vader, het meubilair en de diverse ruimtes te bewonderen die de beroemde schilder bewoonde voordat hij Urbino verliet en naar Florence en later Rome vertrok.

In het jaar 1508 ging het groothertogdom Montefeltro over in de handen van de familie Della Rovere. In 1631, na de dood van de laatste hertog van Urbino, Francesco Maria II Della Rovere, viel de stad opnieuw onder het bewind van de Pauselijke Staten.

Een van de meest dramatische periodes in de geschiedenis van Urbino was het Napoleontische tijdperk. Kerken en andere religieuze instituten werden opgeheven, historisch erfgoed werd vernietigd en de Madonna met kind van Piero della Francesca werd weggevoerd naar Milaan.

In 1998 werd het historische centrum van Urbino toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst van de Unesco.

 


Voor meer informatie en beschikbaarheid klik hier »